In een stadstuin tref je dan ook vaak, voor ons klimaat, ongebruikelijke planten en bomen aan zoals bijv.: blauwe regen, catalpa, lavendel en andere mediterrane kruiden en natuurlijk rozen die uitbundig groeien en weelderig bloeien, in hun beschutte omgeving.
Vijgenbomen doen het ook prima tegen een warme zuidmuur.
Een veelvoorkomend probleem in een stadstuin, kan de hoge grondwaterstand of te weinig zonlicht zijn, maar in de praktijk valt hier vaak wel iets tegen te doen al was het alleen maar het aanpassen van de beplanting.
In een stadstuin vind je ook vaak diagonale lijnen, omdat die de tuin optisch vergroten.
Wat betreft het toepassen van de andere materialen, voor bestrating en omheining enz., geven uiteraard alleen de wensen en voorkeuren van de bewoner de doorslag.
Stadstuinen zijn dus altijd zeer persoonlijke tuinen waarin elke vierkante centimeter benut wordt.

Cultuurhistorici zeggen dat een goede stadstuin duidelijke signalen aan de bewoners geeft, net als aan buren of toevallige voorbijgangers: hier woont iemand met een sterk karakter, een eigen identiteit, die zich onderscheid van de onpersoonlijkheid en de vaagheid van de anonieme stad.